Çok yetenekli bir yönetmenin elinden çıkan oldukça başarılı bir filmle karşı karşıyayız. The Curious Case of Benjamin Button izledikçe seyirciyi içine almasının yanı sıra bize hayata dair önemli dersler de veriyor. Olağan dışı bir hikayeden yola çıkılarak üretilen yapımdan olağan sonuçlar çıkarabileceksiniz ve Benjamin Button' un yaşamı boyunca başından geçenleri büyük bir ilgiyle izleyeceksiniz.

Film, tersine akan bir saatin oluşum hikayesiyle başlıyor. Oğlunu savaşa gönderen bir baba, oğlu şehit olunca her şeyi geçmişe döndürmek istediği için büyük bir saat yapar. Bu saat, kendisine yeni açılacak bir tren istasyonu için sipariş edilmiştir. Açılış günü saatin üstündeki örtü iner ve herkes şaşkınlığa uğrar. Saat ters çalışmaktadır. Bu eleştiriyi duyan saatçi hemen şu açıklamayı yapar: "Onu böyle yaptım. Çünkü belki bu sayede savaşta kaybettiğimiz çocuklar evlerine döner; çiftçilik yapar; çalışır; çocuk sahibi olur; uzun bir hayat sürebilirler. Belki benim oğlum da eve dönebilir." Tersine akan bir saat içinde bu hayalleri barındırınca ne kadar cazip bir icat haline gelir; düşünün...
Birinci Dünya Savaşı' nın sonunda dünyaya gelen Benjamin (Brad Pitt), talihsiz bir şekilde doğduğu gün annesini kaybeder. Benjamin, olağanüstü yazgısıyla daha ilk gün tanışır. Babası, sıradan bir bebek olmayan Benjamin' i gördüğü anda telaşla kucaklar ve bir evin kapısına bırakır. Allah' ın bir cezası gibi gözüken bir bebeğe bakmaya Thomas Button' un cesareti yoktur. Yine kaderin garip bir cilvesi olarak Benjamin' in bırakıldığı evin bir huzurevi olduğunu görürüz. Tersine akan yaşamı boyunca Benjamin bu eve olan bağlılığını hiç koparmaz. Benjamin için "Eski bir çömlek kadar çirkin olabilirsin ama yine de Tanrı' nın çocuğusun" yorumunu yapan ve huzurevinde görevli olan Queenie (Taraji P. Henson), ona kendi çocuğuymuş gibi bakar. Onu Allah' ın görmek istemeyeceğimiz türden bir mucizesi olarak görür.

80' li yaşlarından geriye doğru sürdürdüğü yaşamında Benjamin' in başına gelen en güzel şey Daisy (Cate Blanchett)' dir. Daisy ile akran sayılabilecek bir yaştayken tanışmasına rağmen görüntü olarak 70' li yaşlarını sürüyor gibi gözükse de çok iyi anlaşırlar; kısa sürede dost olurlar. Aynen huzurevinde olduğu gibi hayatı boyunca Daisy ile olan bağlarını da hiç koparmaz. Bir araya gelebildikleri en güzel zaman dilimi ise yaşça birbirlerine en yakın olabildikleri zaman dilimidir. Benjamin gençleştikçe Daisy yaşlanır ve günün birinde ortada buluşurlar. Bu birliktelikten bir bebek dünyaya gelir ancak Benjamin gitgide gençleştiği için Daisy' nin iki bebeğe birden bakamayacağını düşünür; bu düşüncesini sevgilisiyle paylaşır ve karamsarlığa düşer. Daisy, her ne kadar bu durumdan memnun olacağını ve zamanı gelince onun altını bezlemekten zevk alacağını söylese de Benjamin, günün birinde yaşadıkları evden ayrılır. Yaptığı bu hareketle Daisy' i büyük bir zahmetten kurtaracağını düşünür. Kızının büyüdüğünü göremez ancak her doğum gününde ona bir kart gönderir. ikinci doğum gününde mesajı: "doğum günün kutlu olsun, sana iyi geceler öpücüğü verebilmek isterdim."
beşincide: "ilk gününde seni okula götürebilmek isterdim."
altıncıda: "orada olup sana piyano çalmayı öğretebilmek isterdim."
on üçüncüde: "bir oğlanla flört etmemeni söyleyebilmek isterdim. Kalbin kırıldığında sana sarılabilmek isterdim. Baban olabilmek isterdim. Yaptığım hiçbir şey bunun yerini tutamaz."...

Benjamin bütün başından geçenleri henüz hatırlayabiliyorken bir günlüğe yazar. Bu günlük Daisy' dedir. Daisy ölüm döşeğindeyken kızı Daisy' e önceden okuyamamış olduğu için Benjamin' in günlüğünü okumaya başlar. Seyirciler de bu yolla Benjamin' in hayat hikayesini öğrenmiş olur. Edinmiş olduğumuz bütün bilgiler Benjamin' in günlüğünde birer hatıradır. Daisy ile tanışması, huzurevinden ayrıldıktan sonra bir römorkörde çalışması, babasıyla tanışması ve ona olan kızgınlığına rağmen babası ölmeden önce güneşin doğuşunu beraber izlemeleri, ilk cinsel deneyimi, Rusya' da evli bir kadın olan Elizabeth' e (Tilda Swinton) aşık olması, Hindistan' a gidişi, yıllar sonra Daisy ve kızı Caroline' i (Julia Ormond) ziyaret edişi... Ergen bir çocuğa dönüşmesine kadar her şeyi bu hatırat sayesinde öğreniriz. Bu dönüşümden sonra ise Benjamin' in kafası karışır. Hafızası gidip gelmeye başlar. Huzurevine getirilen Benjamin' in durumu Daisy' e haber verilir ve ölene yani küçük bir bebek olana kadar ona Daisy bakar. Benjamin' in uzun ve sıradışı hayat hikayesini şu kısacık cümle ile özetleyebiliriz: 80'li yaşlarında bir bebek olarak doğdu ve henüz yeni doğmuş bir bebek olarak, ardında buruk bir hayat bırakarak öldü.
Filme ait bir diğer özet ise filmin başlangıcında hikayeye konu olan saatin, Caroline bu anıları okurken oluşan kasırga sonucunda sular altında kalmasıdır. Saat, teknolojiye ve zamana yenik düşmüş, bu kasırgadan bir süre önce, tren istasyonunda yerini dijital bir saate bırakmıştır.

The Curious Comment of Movie Whisperer:
Usta yönetmen David Fincher üçüncü kez Brad Pitt ile biraraya geliyor. Seven ve Fight Club' dan sonra üçüncü kez büyük bir başarıya imza atıyor. Filmin başarısı tam on üç dalda akademide aday gösterilmesiyle kısmi olarak kendini göstermiş durumda. Ortalıkta gezinen yorumlara ben de katılıyorum. Akademi böyle filmleri sever ve ödülleri toplayacağı şüphe götürmez bir gerçek. Ancak akademinin bu tarz filmleri sevip sevmemesi beni ilgilendirmiyor. Filmin bana kattıkları, beni içine alıp alamadığı ve böylesine gerçek dışı bir hikayeyi gerçekmiş gibi izlettirip izlettiremediği benim için önemli olan. Bu saydıklarımın hepsi hakkında olumlu düşünüyorum. Film, gerçekten sizi sarıp sarmalıyor ve orijinal bir yapım izliyor olmanızın keyfine varıyorsunuz. Bununla beraber filmin uzun olması sıkıcı ve bunaltıcı olarak yorumlanabilir (okuduğum bir kaç eleştiride bu düşüncelere sahip insanların olduğunu gördüm). Ancak ben tam aksini savunanlar arasındayım. Filmin durağan temposuna ironik düşecek şekilde her saniyesini sabırsızlıkla izledim. Hem bu filmde zaman kısıtlamasına gidilseydi o zaman da filmde yaşanması gereken sürece büyük haksızlık olurdu diye düşünüyorum.
Filmde, huzurevinde yaşayan amcalardan birinin ufak bir hikayesi var ki film içinde film olarak düşünebiliriz bunu. Amcamızı yedi kere yıldırım çarpmış ve gözüktüğü her sahnede bir yıldırım çarpmasından bahsedişi sonucu Benjamin' in hayalinde bu sahne canlanıyor. Yönetmenin bu sahneleri yorumlayışı gerçekten çok başarılı. Ayrıca basit bir araba kazasını (Daisy' e çarpan taksi) çok güzel bir kurguyla harmanlayarak seyircilere sunuşu da takdire değer. Film, kurgusuyla, senaryosuyla, makyajıyla, müzikleriyle ve oyuncularıyla bir bütün olarak çok başarılı. Bunun dışında renkler, hikayenin gidişatı ve zamanına uygun düşecek şekilde kullanılmış.
Yorumsuzluk da bir yorumdur ve yorumsuzluğu yorumlamak da ciddi bir oyunculuk yeteneği gerektirir. Brad Pitt' in yaşlı bir karakteri canlandırması bir yana, bu zor misyonu "ödüle layık görülecek" bir performansta aktif hale getirdiğine inanıyorum. Cate Blanchett' i genç olarak görmek güzeldi. Ölümü bekleyen bir yaşlıyı canlandırdığı sahneler gerek makyajıyla gerekse oyunculuğuyla oldukça gerçekçiydi. Blachett, usta oyunculuğuyla, yer aldığı başarılı yapımlara bir yenisini ekledi. Tilda Swinton (Kate Blanchett' ın çirkin hali) ve Julia Ormond' u kısa süreli olarak görsek de filme uyum sağladıklarını söyleyebiliriz. Queenie rolünde izlediğimiz Taraji P. Henson ise filmde göstermiş olduğu başarıdan dolayı akademi tarafından en iyi yardımcı kadın oyuncu dalında oscar' a aday olmuş bir oyuncu. Abartılı olmayan oyunculuğuyla bu dalda ödül alıp alamayacağı şimdilik muamma olsa da ben şahsi kanaatimce ilk defa izlediğim Henson' ı başarılı ve samimi buldum. Son bir repliği hayatın bir gerçeği olarak alt satırda belirtip, Benjamin ve Daisy' e bir atıfla yorumumu bitirmek istiyorum.

"Bu dünyadan geldiğim şekilde ayrılacağım. Yalnız ve hiçbir şeyim olmadan..."

-good night sinemaestro

-good night whisper...