mevzuya balıklama dalmak istiyorum; pulp fiction izlediğim en iyi filmlerden biriydi, benim "en sevdiğim filmler" listemin beğenme kriterlerim göz önünde bulundurulduğunda diğer sinema hastalarına göre epey farklı olması ise gayet normal. bundan bize ne derseniz, bağlayıcı bir gelişme bölümü getirmek istiyorum bu paragrafa, yüksek müsaadenizle; pulp fiction, bilimum görüşleri tek noktada toplama ayrıcalığına sahip bir filmdir, "düşünce evrenselliği", ya da "düşünce beynelmilelliği", eğer uygun bir tabirse- deyim yerindeyse. yani seyircileri ikiye bölen bir sertlikten ziyade, çikolata kıvamında, beğenmeyenlerin izleyen kitlenin çok az bir paydasını oluşturduğu az sayıda filmlerden biridir. olayın psikolojik bölümünü didikledim sanırım, yani "somut" bir evrensellik olayından bahsetmedim. bu başlık altındaki hoş münakaşanın çok sertleşmeden ve konu dışına çıkılmadan devam etmesi, ya da tadında bırakılacaksa vaktinde tadında bırakılması dileğiyle...

not: aman yanlış anlaşılmasın, bir burnu büyük insan edasıyla değil, bir "sinemaestro okuru" sıfatıyla yazdım bu yorumu, bilginize...