Next, tipik Hollywood filmlerinden biri aslında. Arayış içinde bir adam, kendine âşık edeceği bir kadın, "bu işi yalnız o yapabilir" keskinliğiyle peşinden giden eski polis, kötü adamlar... Farkı ne derseniz, biraz oyunculuklar, biraz da son dönemde Deja Vu'da da gördüğümüz gibi, iyi düşünülmüş fakat hayata aynı ölçüde başarıyla geçirilememiş senaryo. Kendi geleceğinin 2 dakika sonrasını görebilen bir adamın üstüne çöreklenmiş bir Hollywood karabasanı diyebiliriz.

Cris Johnson (Nicolas Cage), Frank Cadillac adıyla (en çok sevdiği iki şeyin birleşimi: Frankenstein ve Cadillac) Las Vegas'ta gösteriler yapmakta, aslında gerçek olan sihrini gösteriymiş gibi sunmaktadır. Kumar masalarında da görürüz onu, azar azar, ama sürekli bir şekilde kazanır. Hayattan beklediği tek şey vardır, pek çok kez hayalinde gördüğü, hayatının kadını olabileceğini umduğu genç kadının saat sekizi dokuz geçe yemek yediği restoranın kapısından girmesi. Bu uğurda her gün, gece ve gündüz, aynı saatte aynı restoranda umutla bekler. Ta ki Liz Cooper (Jessica Biel) kapıdan girene kadar... Sonrası hızlı bir aşk hikayesi, FBI, teröristler, bir bomba ve "sorumluluk" ekseni etrafında dönen bir doksan dakika... Sorumluluk kısmının altını çiziyorum, çünkü filmin finalinde altı çizilen nerdeyse tek konu bu. Bunu da 11 Eylül sonrası paranoyanın vatandaşlara bilinçli davranma içgüdüsünü aşılamak şeklinde bir yansıması olarak görebiliriz.

Çizgi-romanlara hayranlığıyla tanıdığımız Nicolas Cage'in bu fantastik öyküde yer almasına şaşmamak gerek. Onun ölçülü oyunculuğu, Jessica Biel'in sırıtmayan ve güzelliğiyle göz dolduran performansından ziyade Julianne Moore'un başarılı bir oyun çıkardığını eklemeli. "Hannibal'da neredeydin?" dedirtir şekilde yer yer rol de çalan oyuncu, filme damgasını vuran isim oluyor bu anlamda. Peter Falk'ı da ufak bir rolde görüyoruz. İşin teknik kısımlarına gelirsek, Nicolas Cage'in The Matrix'teki "bullet-time" sahnelerini aratmayacak görüntülerinden, zihninde yarattığı "çoklu gelecek" imgelemlerine kadar pek çok hoş sürpriz sizleri bekliyor (A Clockwork Orange'dan Vertigo'ya birçok göndermeyi de rahatlıkla görebilirsiniz). Filmden büyük umutlar beklemeden belirli ölçülerde tat almak mümkün.

Grand Canyon görüntüleri, The Illusionist'teki gibi sırrı açıklanmayan sihir numaraları ve her filmin kalıcılık sağlama adına izleyiciye kattığı birkaç beylik laftan birini bu filmde bulduğumuz üzere, İtalyan ressam Elio Carlotti'nin (1925-1980) sözü: "Güzellik, bir araya gelen parçaların hiçbir şey eklenmesine, çıkarılmasına veya değiştirilmesine gerek kalmadan işlemesidir." (Beauty is a summation of the parts working together in such a way that nothing is needed to be added, taken away or altered). Ayrıca 50 yıl kadar önce Danimarka'da su ile birlikte balık yumurtalarının da buharlaştığını ve yağmur bulutlarında yoğunlaşmasıyla şehrin üzerine balık olarak yağdığını da genel kültür haznemize yazıyoruz.

Sonuç olarak, fantastik öyküsünü bilindik aksiyon kalıpları içerisine yedirmiş, güzel bir fikri çokça heba etmiş, gene de kendini izletmeyi başarabilen, "seyirlik" bir film olmuş Next. Aksiyondan hoşlananlar öncelikle beğeneceklerdir. Bilimkurgu hikayelerden feyz alanların da bi göz atmasında yarar var. Umarım bu öyküler yakın gelecekte daha eli yüzü düzgün hikayelerle karşımıza çıkar, biz de yeni bilimkurgu klasiklerine kavuşmuş olarak ellerimizi oğuştururuz. Hollywood'un kalıplarından sıyrılması ve risk alması zor gözüküyor çünkü, bu bağlamda risk tamamen seyircinin üzerine biniyor ve güçlü reklam stratejileri karşısında bir filmin iyi mi, kötü mü olduğunu öngörmesi için zamanından ve parasından ödün vermesi gerekiyor. Fakat bu filmin gidişatını öngörmek için Cris Johnson olmanıza gerek yok, bir sonraki sahne bağıra çağıra "ben geliyorum" diyor öykü boyunca. Bu bağlamda filmin adı ironik olmuş. DVD ekstralarının Türkçe altyazı menü içerdiğini ve zamanı olanlara zengin içerikler sunduğunu da ekleyerek "next" tuşuna basıyor ve sonraki filmlere geçiyoruz.

Sinemaestro puanı: 5