"Kötü adam ne kadar iyiyse, film de o kadar iyidir. Bu en önemli kuraldır."
Alfred Hitchcock

"Bedenlerin ve ruhların çözülmesine odaklanan korku filmi, dünyaların ve kimliklerin bozuluşuyla ilgilidir."
Vivian Sobchack

Kökenlerini halk mitoslarından ve literatürden alan erken dönem korku sineması, vampirler, kurt adamlar, mumyalar, yapay insanlar ve hayvan formuna dönüşen örnekleriyle türün en büyük klasiklerine bu dönemde imza attı. Les Vampires (1915) ile ilk ciddi örneklerini veren tür, Alman dışavurum ustası F.W. Murnau eseri Nosferatu, eine Symphonie des Grauens (1922) ile ilk Dracula uyarlamasına kavuşacaktı. Dracula isminin yasal haklardan dolayı kullanılamadığı bu yıllarda Der Golem, The Phantom of the Opera, The Hunchback of Notre Dame gibi diğer başka mitoslar seyirciyle buluşacaktı.

1930'lara gelindiğinde, Universal şirketinin türü ateşleyip kül olana kadar sömürdüğü bir dizi korku klasiğini görüyoruz: Dracula (1931), Frankenstein (1931), The Mummy (1932), The Invisible Man (1933), King Kong (1933), Werewolf in London (1935) ile başlayan ve diğer stüdyoların da katılımıyla Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1931), Island of Lost Souls (1932) gibi kendi serilerini ve tekrar çevrimlerini doğuracak bu ilk klasikler, her türde olduğu gibi, korku sinemasının şablonlarını oluşturan öncü yapımlar olarak tarihe geçtiler. Ardıllar arasında özellikle Bride of Frankenstein (1935), The Wolf Man (1941) ve The Hunchback of Notre Dame (1939)'ı saymak gerek. Hammer şirketi türü erotik ve kanlı bir görselliğe taşıyana dek Bela Lugosi, Boris Karloff, Lon Chaney ve Lon Chaney Jr gibi aslarla yoluna devam eden beyaz perde canavarları, bu yeni dönemde Christopher Lee, Peter Cushing, John Carradine ve Vincent Price gibi haleflerle yoluna devam edecekti.