Adam Elliot'ın ilk uzun metraj çalışması Mary and Max, ele aldığı sıradışı arkadaşlık hikayesi ve genç yönetmenin son derece özgün üslubuyla bu yılın belki de en iyi animasyon filmlerinden biri.

The Batman vs. Dracula, çizgi romanda daha önce yapılmış olanı ilk kez ekrana taşıyor ve Gotham'ın kara şövalyesi ile Transilvanya'nın karanlıklar prensini karşı karşıya getiriyor. Çizimleri görece kötü olmasına rağmen hikayesi ve diyaloglarıyla kendini izlettiren ve karakter zenginliğiyle sevenlerini memnun eden bir yapım olarak arşivimizde yerini alıyor.

Öncelikle bilerek ve isteyerek dublajlı olarak ve RealD 3D sisteminde izlemek için cumartesi akşam vakti sinemanın yolunu tuttum. Biliyordum ki, yine göndermeler, tek bir tarzda olmayan güldürü çeşitleri ve orta halli bir senaryo beni bekliyordu.  Dublajlı izledim ben bu filmi,  çünkü hem Yekta Kopan, Ali Poyrazoğlu ve Haluk Bilginer performanslarını önceden biliyor ve hem de Altan Erkekli'nin sesini duymak için sabırsızlanıyordum. Zira önceki iki filmi de hem dublaj hem de orjinal izlemiştim. Lakin ilk elde bizim dilimize özgü laflarla zenginleştirilmesini kaçıramazdım. İlk iki filmi izlediğim ortam DVD'ydi, ancak bu sefer sinemaya gitmemin bir sebebi daha vardı, geç de olsa RealD 3D teknolojisini de görmek ve değerlendirmek.

X-Men: Evolution, '90larda izlediğimiz X-Men serisinden sonra ve serinin beyaz perde uyarlamalarının başladığı yıl çekilmiş başarılı bir animasyon. Toplamda 4 sezon süren serinin ardında, geçtiğimiz yıl yeni bir projeyle, Wolverine and the X-Men'le karşımıza gelen ekibin ismini görüyoruz. Tek sezonluk o seriyi yorumlamışken, gelin, selefi "Evrim"e de şöyle bir göz atalım.

X-Men serisi her daim çizgi roman külliyatında ayrı bir yere sahip olmuş; Marvel evreni içinde ayrı bir dünya yaratan bu hikayeler, mutantlar (homo superior) ve insanlar (homo sapiens) arasındaki anlaşmazlıklar tabanında, aslında insanoğlunun ne denli uyumsuz ve barıştan uzak bir ırk olduğunun her daim altını çizmiştir. Beyaz perde maceralarıyla iyi kötü herkesin aşina olduğu ekibin animasyon serileri ise, çizgi romanın önemli karakterlerini ve hikayelerini bir solukta seyirciye sunmakta ve tamamlayıcı vazife görmekte.

"Hulk vs.", Marvel'in klasik animasyon tarzında kotardığı, kanımca Thor ve Wolverine solo projeleri için seyirci gözünde bir ön bilgi oluşturmak işlevi gören ve bunu altından başarıyla da kalkan, 2 bölümlük çizgi eğlencelik. Hulk filmlerinden alamadığınız tadı bir nebze olsun bu filmlerden alabilecek ve Marvel'ın çizgi dünyasını daha yakından keşfedebileceksiniz.

Wall-E Pixar'ın animasyon çıtasını engin sulardan sınırsız uzaya taşıdığı, Luxo Jr'dan bu yana kat ettiği mesafe ile pek çok animatöre ilham kaynağı yaratacak son ürünü. Bunca emeğin karşılığı gerçek bir film ile kıyaslanabilir mi, orası tartışılır. Ve daha da ötesi, Wall-E'nin gereğinden fazla övgü toplaması filmin aleyhine işliyor. Bugüne kadar pek çok otoriteden bu payeyi almış olabilir fakat aynı yanlışın Oscar adaylıklarında kendini göstermeyeceğini ve filmin En iyi Film beşlisinin yanından bile geçmeyeceğini düşünüyorum. İyi bir film olmakla birlikte, maalesef karşımızda The Incredibles'ten beri gördüğümüz en büyük balon var.

Steinbeck'in "Fareler ve İnsanlar" romanının adını anımsatırcasına, yaşam alanlarımızın en büyük düşmanı, pisliğin ve hastalığın sembolü olmuş farelerle insanları bir araya getiren, bunu da cesur bir biçimde Fransız mutfağı ekseninde hayata geçiren seyir zevki yüksek ve başarılı bir animasyon Ratatouille.

İki dünya arasında yaşanan olayların sinema perdesine anime şekilde yansıyışını sağlayan bir Tim Burton klasiği. Tim Burton denince akla gelen ilk isim Johnny Depp ise kukla karakteri ve sesiyle yine başrolde.