Tarihe hem Berlin’den Altın Ayı hem de Cannes’dan Altın Palmiye ödülünü bir arada kazanmış ilk film olarak geçen, Henri-Georges Clouzot yapımı Le Salaire De La Peur/Dehşet Yolcuları, çekildiği tarih itibariyle günün çok çok ilerisinde ilginç bir gerilim filmi. Georges Arnaud’un aynı adlı romanından uyarlanan film, bir Amerikan petrol şirketi adına 4 şoförün nitrogliserin yüklü kamyonlarla oldukça bozuk bir yolu korku içinde aşmalarını anlatır.
Rob Zombie, maskeli katillerin belki de en ünlüsü olan Michael Myers'ı elinde bıçakla manasızca ortalıkta dolaştırmaktansa ilk filmde kurmuş olduğu temeli güçlendirerek davranışlarının altında mantık arayışına devam ediyor. Devraldığı mirası tekrarlamak yerine "tamamlayıcı" misyonu ile değerlendirildiğinde, riskli fakat bir o kadar takdire değer bir çaba bu; Zombie'nin üçüncü bir halka eklemeyeceği seriyi tamamladığı beyanıyla anlam kazanan.
Mary Shelley'in, zamanının çok ötesinde bir teknoloji vaat ettiği için edebiyat çevrelerini şaşkına çevirmiş iki yüz yaşındaki başyapıtı Frankenstein, defalarca kez, defalarca şekilde sinemaya uyarlandı ve hala da önlenemez bir film çekme furyasından nasiplenerek popüler kültürdeki yerini koruyor. Biz de, eserin popüler kültürdeki doldurulamayan yerini incelemek istedik.
"Uzayda çığlığınızı kimse duymaz". Alien filminin afişinde bu ibare geçmekteydi. Alfred Hitchcock'un Lifeboat filmi uzayda geçmiyor. Ancak, aynı ibarenin bu film için de geçerli olduğunun altını çizmekte yarar var.
Hellraiser uzun süredir peşinde koşturduğum, görece başarısız birkaç devam filmi haricinde izleme şansı bulamadığım bir korku serisi idi. Baş karakteri Pinhead'in son otuz yıla damgasını vuran Leatherface, Michael Myers, Jason Voorhees, Freddy Krueger ve Chucky gibi beyaz perde katilleriyle aynı itibara sahip olduğu düşünüldüğünde, bu, türün fanatiği olan bendeniz için büyük bir kayıptı. Bu açlıkla saldırdığım 8 filmin bende bıraktıklarını kaleme alıp, ülkesinde bile yeterli seyirciye erişmeyen seriyi türü sevenlere tanıtmak istedim.
Candyman, Hellraiser efsanesi ile tanıdığımız Clive Barker'ın hayal gücünden çıkma, korku külliyatının modern halkalarından birine hayat vermiş bir kült yapım.
The Mummy, Hollywood korku sinemasının ilk örneklerinden olması yanında, Alman ekspresyonist akımın izini takip etmesi dolayısıyla teknik ve görsel açıdan pek çok öğeyi bünyesine katmış, bugün bile izlenildiğinde halen ölümsüzlüğünü koruyan bir yapım.
El kamerasıyla çekilmiş, tümüyle gerçek olaylara dayanmıştır kalıbından sıkılmış olsam da [Rec]'e bir şans verdim. [Rec]'in gerçek olaylara dayanma gibi bir iddiası yok, ama hayatınızda izleyeceğiniz en gerçekçi korku filmlerinden biri.
Maskelenmiş Oyunculuklar: Kirli Yüzlü Melekler derlemesinde sinemanın kötü ruhlu palyaçolarından, kuklalarından, Noel Babalarından ve elbette oyuncaklarından bahsetmiştik. Freud'a selam çakarcasına, çocukluğun güzel hatıralarını saptırarak korku yaratmaya yönelik bu furya, seksenli yılların sonunda bir sinema efsanesinin daha doğumuna yol açacaktı. Chucky adı verilen oyuncak bebek, her nasılsa, en ücra köşelerde dahi adını duyuracak, milyonlarca çocuğun korkulu rüyası olacak ve efsanesini günden güne geliştirerek kendi kültünü yaratacaktı.
Star'ın 90'larda geceyarısı verdiği korku filmlerini hatırlar mısınız? Eğer hatırlıyorsanız "Çılgınlığın Ötesinde" mutlaka aklınıza gelecektir. John Carpenter'ın adını bile bilmediğimiz o yıllarda yorganımızı başımıza çekip uyumamıza neden olmuş Hobb Çıkmazı, Bisikletli Amca, Rüya içinde rüya ve Bizans Kilisesi sahneleriyle beynimize kazınmış çok iyi bir korku filmi.
Şifremi Unuttum?