Konuları Sırala: Tarihe Göre | Ratinge göre | Okunma Sayısına Göre | Yorum Sayısına Göre | Alfabetik

Hep beraber kendimize şu soruyu sorduğumuzda Inglourious Basterds/Soysuzlar Çetesi filminin bir özeti yakalanmış olacak: "İki buçuk saatlik bir film son 6 dakikasına kadar bir başyapıt ve büyüleyici bir şiddet senfonisi olarak gidiyorken son 6 dakikada nasıl mahvedilir?"

"Bizi ancak bir kan nehri bir araya getirebilir."

Rob Zombie, maskeli katillerin belki de en ünlüsü olan Michael Myers'ı elinde bıçakla manasızca ortalıkta dolaştırmaktansa ilk filmde kurmuş olduğu temeli güçlendirerek davranışlarının altında mantık arayışına devam ediyor. Devraldığı mirası tekrarlamak yerine "tamamlayıcı" misyonu ile değerlendirildiğinde, riskli fakat bir o kadar takdire değer bir çaba bu; Zombie'nin üçüncü bir halka eklemeyeceği seriyi tamamladığı beyanıyla anlam kazanan.

James Cameron'un merakla beklenen iki buçuk saatlik epiği Avatar'ın nefes kesici ambalajını bir kenara attığınızda elinizde sadece bir klişeler yumağı ve mide bulandıran oryantalizm kalıyor.

     Bence artık sinema sanatı ile bilgisayar destekli simülasyon gösterilerini tamamen ayırmak, bu bağlamda üretilen yapıtları farklı temellerde değerlendirmek gerekmektedir. Avatarın açıp açabileceği en büyük çığırsa bu ayrıma kesinlik kazandırma şeklinde olabilir.

    ''Uzun zamandır görmediğiniz şekilde, sizleri sinema salonunun arka duvarına savuracağız! Amacım, benim kuşağımın ''2001: A Space Odyssey'' ve benden sonraki kuşağın ''Star Wars'' ı ilk seyrettiği zaman hissettiği o muhteşem mistik anları yeniden canlandırmak.Yeterince ilginç birşey bulmak hayatımın 10 yılını aldı''  diyor yönetmen James Cameron. Bense maalesef bu iddialarının yanına bile yaklaşamadığını düşünüyorum...

You are not in Kansas anymore.

You are on Pandora, ladies and gentleman.

Bundan sonra Kansas'ta değilsiniz.

Bayanlar baylar, Artık Pandora'dasınız.

Colonel Miles Quaritch

Sonunda hepimizin beklediği ana geldik. Avatar’ı sabırsızlıkla bekledik, heyecanlandık, huysuzlandık ama artık filmi izledik, muradımıza erdik. Neredeyse yıllardır lafı edilen, teknolojisi hakkında söylentiler çıkan, aylardır gün saydıran filmimiz gösterimde. Albay Quaritch’ın da dediği gibi artık Pandora’dayız. Pandora’yı yaratmak için neredeyse Titanic’ten (1997) beri çalışan, bu film için teknoloji yaratan-icat eden, yeni efektler tasarlayan James Cameron’ın beklentileri karşıladığını söylemek herhalde abes bir ifade olmaz. Ayrıca James Cameron’ın Avatar’ı bir sinema filmi. Yani filmi sinemada ve 3 boyutlu olarak izlemeniz gerekiyor. Yani 2 boyutlu veya kötü korsan çekimleri aklınızın ucundan bile geçirmeyin. Gidin efendi efendi takın gözlüğünüzü, seviyorsanız mısırınızı alın, sevmiyorsanız mısır yiyenlere “cık cık cık” yapın oturun koltuğunuza ve yaklaşık 160 küsur dakikanın tadını çıkartın...

“This here is a man who's doing

a lot without saying nothing.”

“İşte bu hiç bir şey söylemeden

Birçok şeyi başaran bir adam.”

“Willie 'Pops' Davis”

İlk olarak peşinen belirteyim; spor filmlerini çok seviyorum. Amerikan futbollusundan, beysbollusuna, çocuklar liginden, içinde hayalet olanına kadar hepsini izleyebilirim. Ayrıca Amerikan futbolu veya beysbol da tam olarak hâkim olmadığım sporlardandır.  Ancak bunun hiç önemi yok benim için. Badmintonla ilgili bir film yapılsın onu da severek izlerim. Çok uzun süredir de güzel bir spor filmi ( daha doğrusu herhangi bir spor filmi) izlememiştim. Bunun sonucu olarak “The Express” filmi dikkatimi çekti. Tam bir Pazar öğleden sonra filmi olan “The Express”in ilk olarak süresi dikkatimi çekti (iki saatin üzerinde), ayrıca filmin de konusunu bilmiyorum. Tamam, spor filmi ama nasıl bir spor filmi; bir sporcunun hayatı mı, bir takımın gelişimi mi, yoksa bir spor olayı mı? Sonuç olarak iki saati aşkın bir süre var.