Mary Poppins (1964)

 

 

Mary Poppins, P.L. Travers'in ünlü çocuk kitapları serisinden uyarlanan, Robert Stevenson imzalı 1964 tarihli bir Disney müzikali.

 

Filme adını veren Mary Poppins (Julie Andrews), sihirli güçlerini çocukları eğlendirmek için kullanan, uçan şemsiyesi, (uçan) halıdan dizayn edilmiş çantası ve çiçekli şapkasıyla, sıradan dadılardan farklı bir genç bayandır. 1910 Londra'sında, bir bulutun üzerinde makyajını tazelemekte iken görürüz onu. Aşağıda ise kargaşa hüküm sürmektedir: Banks ailesi, 4 ayda tuttuğu altıncı dadıyı da kaybetmiştir. Kendi ilanlarının yırtılıp çöpe gitmesine rağmen, çocukların dileği Poppins'e ulaşır ve Bert (Dick Van Dyke)'in de katılımıyla, çocuklar hayallerinde bile göremeyecekleri eğlenceleri yaşarlar. Kah Bert'in resminin içinde çizgi kahramanlarla dans eder, kah baca dumanını merdiven yaparak şehrin gece manzarasını hep birlikte seyrederler. Zamanı dolup görevini tamamladığında Mary Poppins bir başka rüzgarla gidecek, çocuklar ise, daha önce kendilerine ilgi göstermeyen babalarının şefkatli ellerinde huzuru bulacaklardır.

 

 

Film, konusundan ziyade görsel ve işitsel ziyafetiyle öne çıkıyor: 13 dalda Oscar adayı olan (5'ini kazandı) müzikal, önemli ödüllerin çoğunu o yılki rakibi My Fair Lady'e kaptırsa da (12 adaylık, 8 ödül), bu filmin sahne uyarlamasında başrol oynamış ve filmdeki rolünü Audrey Hepburn'e kaptırmış olan Julie Andrews, o yılın En İyi Kadın Oyuncu Oscarını bu filmle alarak, bir nevi ilahi adalete kavuşmuş oldu. Andrews ve Dyke başta olmak üzere, filmde kullanılan şarkılar ve performanslar son derece tatmin edici. Mr. Banks'in İngiliz geleneklerine dair, konuşurcasına söylediği A British Bank ve filmin Oscar kazanan şarkısı Chim-Chim-Cheree özellikle akılda kalıcı.

 

 

Film boyunca tek kişilik orkestradan ressamlığa, baca temizleyiciliğine her türlü zanaate el atan Bert, karakterler içinde empati kurabileceğiniz belki de tek kişi. Zira çocukların zengin, dadının seçkin bir kesimden seçilmesi, gününü kadın toplantılarında geçiren anne (Glynis Johns) ve bankacı, materyalist baba figürü (David Tomlinson), filme iticilik katan unsurlar oluyor. Filmin zorlama finali, Disney için bile fazla yapay. Yine Van Dyke'ın canlandırdığı banka sahibi yaşlı Mr. Dawes'in baba Banks'i önce kovup ondan sonra işe alması, materyalizmi yeren bir söylem olmuyor. Çocukların kuşları beslemek için sakladığı 2 peniyi cameosuyla filme renk katan "Ma Joad" (Gazap Üzümleri'nin Oscarlı "anne"si) Jane Powell'a değil, bankaya bağışlamaları da, yine olumsuz bir detay. Mary Poppins'in zaman zaman umursamazlığa varan narsizmi, zarafetine engel teşkil etmese de, The Simpsons gibi yapımlarda olumsuz şekilde hicvedilip tekrar bakıldığında hoş durmuyor. Yine de Tatlı Cadı (Bewitched) televizyon için neyse, Mary Poppins de beyaz perde için odur diyor ve filmi daha fazla yermiyoruz.

 

 

Filmde sürpriz şekilde gözüken tek isim "Ma" Joad değil. Bride of Frankenstein ile kült bir ikon haline gelmiş Elsa Lanchester, filmin başında istifa eden Katie Nanna olarak karşımıza çıkıyor. Bu filmdeki dansçılardan bazılarının 2007 yapımı Disney müzikali Enchanted'de de rol aldığını ekleyelim. Filmin iki unsuruyla Who Framed Roger Rabbit'e de referans olduğunu düşünüyorum: Animasyonun ve gerçek oyuncuların birlikte göründüğü kır sahnelerinde içki ikramı yapan penguenler, Roger Rabbit'te -Jessica sahneye çıkmadan evvel- Betty Boop ile aynı sekansta gözükenler ile aynı. Ayrıca "gülmekten ölmek" deyimini o filmde gerçek kılan gelincikler de, bu esini Poppins'in amcası Albert'tan (Ed Wynn) almış gibi. Tüm o kötü esprilere karşın, neşesi ile güldükçe havalanan karakterler, filmi özel kılan unsurlardan biri oluyor.

 

 

Filmin şarkıları arasında kendine yer bulan, İngilizcedeki en uzun kelime olarak lanse edilen ve "söylenecek bir şey bulunamadığında kullanılarak insana neşe katan" Supercalifragilisticexpialidocious (olağanüstüfevkalademsi diye çevrilmiş), Julie Andrews'in ağzında modern rapçilerin ilham kaynaklarından biri oluyor!

 

 

Sonuç olarak müzikalden hoşlananlar ve çocuklarını sevindirmek isteyenler için öncelikli tercih olacaktır Mary Poppins. Neşeli şarkıları, ustalıkla hazırlanmış dans koreografileri ve rengarenk dünyası ile sinemanın büyüsünü evinize taşıyacak olan bu 140 dakikalık klasiği 6 puanla uğurluyor, sinemada müziğin ve müzikalin her daim var olması dileğiyle yazımı noktalıyorum.

 

 

 

 

 

[galeri]/m/ma/marypoppins/[/galeri]