Konuları Sırala: Tarihe Göre | Ratinge göre | Okunma Sayısına Göre | Yorum Sayısına Göre | Alfabetik

2000'ler ve '90lardan sonra, bir on yıl daha geriye dönüp, '80leri hatırlamanın zamanı gelmişti. Hepimizin kişisel sinemateğinde yer etmiş bilindik filmler yanı sıra, benim de izlemediğim onlarca film vardı ve bir isim havuzu oluşturmak adına, bu sefer dışarıda pek öğe bırakmadan, geniş bir liste hazırladım.

Rocky 4, Rambo 3 ile birlikte, ABD'nin SSCB ile psikolojik savaşına destek veren ve izleyici bazında yapay tatmin sağlayan bir film -idi-: en azından öyle olması isteniyordu. Fakat diğerinin aksine, bu film Sovyet gücünü ve finalde gördüğümüz empatik sinerjiyi öyle öne çıkarır ki, seyirciye salınması istenen korku yerini hayranlığa bırakır ve Amerikan Rüyası denen şey, Living in America sekansında gördüğümüz üzere, içi boşaltılmış bir balon haline dönüşür. Bu filmden, Vince DiCola'nın müziklerini de unutmayarak, maç öncesi egzersiz (Training Montage), final dövüşü (War), No Easy Way Out (Robert Tepper), Hearts On Fire (John McCafferty) ve unutulmaz Rus Milli Marşı sekanslarını; ayrıca 2. filmin kilit sahnesini (Going to Distance, Bill Conti) ve tüm filmlerin jenerikleriyle hazırlanmış özel videoyu yazının devamında seyredebilirsiniz.

Tarantino, video dükkanında çalıştığı yıllarda sadece b-filmlerini özümsemekle kalmamış, aynı zamanda müzik kulağı harika olan bir yönetmen. Özellikle Kill Bill düosunda, girişten finale, müzik kullanımıyla, kendisine hayran kalmamak elde değildi. Inglourious Basterds'i bir sinefil olarak değil, müzik tutkunu olarak ele alıp, Ennio Morricone'nin başlıca ilham kaynağı olan Dimitri Tiomkin'in The Alamo (1960) için bestelediği The Green Leaves of Summer'e yer vermek istedim. Enstrumental ve vokalize yorumlarıyla parçayı yazının devamında dinleyebilirsiniz.

David Lynch'in kendine has anlatımı ve görselliğiyle örülmüş, kara komediden şizofreniye ve yüksek gerilim hatlarına uzanan, The X-Files ve Lost gibi haleflerine ilham veren Twin Peaks (İkiz Tepeler), 8 Nisan 1990'da 2 saatlik pilot bölümle başladığı yayın hayatını 10 Haziran 1991'de düşük ratingler nedeniyle noktalamak zorunda kaldı. Yapım, o günden bu yana, TV tarihinin en iyi dizisi olarak anılır. Dizinin 30 bölümlük 2 sezonundan seçtiğimiz videolar var sırada.

Peter Shaffer'in aynı adlı oyunundan kendisi tarafından uyarlanan ve Milos Forman'ın sinemalaştırdığı Amadeus (1984), beyaz perdenin müzik sanatına en büyük saygı duruşu oldu ve tek başına müzik kullanımı ile dahi yanına bir daha yaklaşılmayacak bir mertebeye oturdu. Bu filmden, Salieri'nin hasta yatağında Mozart'ın Requiem'i yazmasına yardım ettiği ve Amadeus'un, Lacrymosa eşliğinde, isimsiz bir mezara defninin yer aldığı videoları sinemateğimizde izleyebilirsiniz.

Sinematek bölümümüzün ilk konukları, bölümü açmama ilham veren sekanslardan oluşmakta. İlk konuğumuz A Clockwork Orange (Otomatik Portakal ,1971)  ile Alex DeLarge ve nevi şahsına münhasır Singin' in the Rain yorumu. Bu kara komedi tadında sahne her mideye göre değil ve ikinci kısmı videoda yer almıyor, hemen söyleyelim. Bunun  akabinde Gene Kelly'nin orijinal Singin' in the Rain yorumunu 1952 tarihli filmden izleyebilirsiniz. İyi eğlenceler.

Tim Burton'un hayal gücüyle dünyamıza giren The Nightmare Before Christmas ekibini bir de, Marcus Dellicompagni'nin rock yorumuyla, Beethoven'in Ayışığı Sonatı altında izleyelim.

Cat Stevens'in doyumsuz eseri Sad Lisa'yı bir de Kermit'in elinden dinlemek istemez miydiniz? Teppum isimli bir kukla oynatıcının elinden Kermit ve Sad Lisa. Keman soloya dikkat.

James Cameron'un bilim-kurgu sinemasının mihenk taşı haline gelmiş tech-noir yapıtı The Terminator (1984)'un esasen bir drama olduğunu, özellikle türe önyargılı yaklaşan seyirciler için, her zaman savunmuşumdur. Film(ler)in müzikleri ile var olduğunu ve son kertede seyircide bıraktığı duygunun sinemateğimizde akıp giden sahnelere eşlik eden notalarla oluştuğunu varsayarsak, aşağıda izleyeceğiniz videolar bu hükmü geçerli kılacaktır. İyi seyirler.